(nie)wielkie gotowanie

W Portugalii zupę je się codziennie, albo nawet i dwa razy dziennie. Tyle, że w odróżnieniu od Polski, ta portugalska jest zawsze warzywna, bez dodatku mięsa czy kości. I ja w końcu nauczyłam się gotować tę zupę tak, żeby była smaczna, bo samo pokrojenie i ugotowanie warzyw (kapusta, marchewka, ziemniaki, cebula) nie jest przecież skomplikowane. Potem trzeba tylko doprawić, zmiksować wszystko i
tradycyjna portugalska zupa krem gotowa :) Niestety mnie trzy pierwsze próby nie wyszły smakowo, ale jako, że jest to najpopularniejszy sposób spożywania warzyw w Portugalii, to gotowałam dalej i z dumą muszę powiedzieć, że teraz moja zupa jest pyszna, a przynajmniej tak mówią moi znajomi.

Co prawda nie robiłam jeszcze najpopularniejszej wersji tj zupy Caldo verde, której podstawowym składnikiem jest Couve-galega czyli taka portugalska odmiana kapusty, która (jak widzicie na zdjęciu poniżej), rośnie na 2 m i wcale nie przypomina naszej kapusty. Ale na wszystko jest czas.

2m kapusta Couve-galega

Póki co, tak mnie ten kulinarny sukces podbudował, że nawet upiekłam, po raz pierwszy w życiu, polski piernik. I pewnie tylko dzięki szczęściu początkującego wyszedł on rewelacyjnie, a mój M. się w nim zupełnie zakochał. Niestety tydzień później, gdy starałam się powtórzyć ten wyczyn dla naszych gości,  z pieca wyszedł jedynie ogromny zakalec. (Do dziś nie wiem czemu, przecież to był ten sam przepis, piekarnik no i kucharz. Wszystko zrobiłam tak samo, tylko miód był inny.) Ale M. tak polubił piernik, a raczej jego pierwszą wersję, że już się mnie pytał, kiedy znowu go upiekę. I chyba nie pozostaje mi nic innego, jak znaleźć jakiś naprawdę łatwy i jednocześnie sprawdzony przepis na piernik, bo kolejnej blachy zakalca chyba nie przeżyję...